Op het moment dat de zomer overgaat in de herfst met z’n regen en wind begin ik te mopperen. Niks zo vervelend als een wispelturige herfst.

De codes rood, oranje en geel vlogen ons om de oren de afgelopen maanden, het KNMI had het er maar druk mee. Blijf vooral thuis en en ga niet naar het werk als dat mogelijk is. Ik vond best dat het mogelijk was, maar helaas, mijn werkgever niet. Misschien wil het KNMI een volgende keer aangeven wiens referentiekader ik aan moet houden bij al deze goed bedoelde adviezen.

De eerste dagen van de herfst verstrijken met veel nattigheid en woeste herfststormen en dan ineens gebeurt er iets, ik vind het een bijzonder fenomeen. Van de een op de andere dag kleuren de bladeren aan de bomen in de prachtigste tinten rood, geel en bruin. Het zonlicht dat met de kleuren speelt tegen een helderblauwe lucht doet me met verwondering kijken. Wow, wat is dit mooi! En ineens ben ik al die narigheid van dit seizoen vergeten en verbaas ik me alleen nog maar terwijl de bladeren onder mijn voeten knisperen.

Wat mij betreft is een boswandeling het ultieme herfstuitje.